Gönüllü yalnızlık mı, dayatılmış sessizlik mi?
Öyle bir çağın içindeyiz ki, yalnızlık artık tek başına tanımlanabilir bir kavram olmaktan çıkmış durumda. Eskiden yalnız kalmak; insanın kendisiyle baş başa kaldığı, iç sesini dinlediği, hayatı tarttığı, anlamlandırdığı bir durak gibiydi. Bugün ise bu durak, çoğu zaman istemsizce içine düşülen bir boşluğa dönüşmüş durumda.
